![]() |
Δείτε εδώ τα πιο πρόσφατα μηνύματα από όλες τις περιοχές συζητήσεων, καθώς και όλες τις υπηρεσίες της AcroBase. H εγγραφή σας είναι γρήγορη και εύκολη. |
|
|
![]() |
|
Εργαλεία Θεμάτων | Τρόποι εμφάνισης |
![]() |
#1
|
![]() |
The Following 4 Users Say Thank You to justin For This Useful Post: | ||
![]() |
#2
|
![]() |
|
||||
Πολύ τρυφερό αλλά πολύ μεγάλο.
![]() |
![]() |
#3
|
![]() |
|
||||
πολύ ωραιο...
![]()
__________________
Ειναι η ζωη πολυ μικρη....μη το ξεχνας...... |
![]() |
#4
|
![]() |
|
||||
Γράψε και εσύ εάν μπορείς! Τι είναι αρχείο να το κάνεις ZIP ?
Justin με έκανες να 'χαθώ' μέσα στις σκέψεις μου...Σε ευχαριστώ! |
![]() |
#5
|
![]() |
|
||||
Nelly, maralin, mixanobios.
Σας ευχαριστώ που κάνατε τον κόπο να διαβάσετε στίχους που γράφτηκαν τότε, πολλές φορές σε πρόχειρα χαρτιά, μουτζουρωμένα από δάκρυα, τσαλακωμένα από πόνο. Σας έδωσα μια περίληψη από ένα πολύ μεγάλο (ποίημα) πενήντα σελίδων. Να είστε πάντα καλά Γιάννης |
Οι παρακάτω χρήστες έχουν πει 'Ευχαριστώ' στον/στην justin για αυτό το μήνυμα: | ||
vviola (07-01-11) |
![]() |
#6
|
![]() |
|
||||
πρώτον μπορώ.
δεύτερον δεν υπάρχει περίπτωση να το γράψω και να το αφήσω εδώ και να τεθεί στην ευχέρεια μελών σαν του λόγου σου. Απ' το ρόδο βγαίνει αγκάθι κι απ' τα αγκάθι βγαίνει ρόδο. Το νου σου. Κι εσύ να είσαι καλά. Περιμένω και τα επόμενά σου. ![]() |
![]() |
#7
|
![]() |
|
||||
Στην άγνωστη!
Στην Άγνωστη.
Σου είχα πει, ένα χαμόγελο μου φτάνει, στ’ ολόγραμμα του να τα πίνω να μεθώ, να μου φωτίζει τις βραδιές στο πυροφάνι, να ΄χω ένα λόγω να του λέω σ’ αγαπώ. Στο γκρίζο απόβραδο ένα μελένιο βλέμμα, στην αύρα της αλήθειας του ν’ αναριγώ, από τις στάχτες μου να βρω καινούργιο θέμα, μια λέξη που την έχασα, στον κόσμο μου να πω. Μια λέξη μόνο, μονοσύλλαβη κι’ ευθεία, λέξη κοινή μου λένε και μη δίνεις σημασία, άλλοι γελούν γιατί τη βρίσκουνε αστεία, είναι το μου, μα απ’ τα δικά μου λείπει τα αρχεία. Στ’ αζήτητα που ψάχνω, ίσως κάποτε τη βρω, τη μελωδία της την άγνωστη ν’ ακούσω, για να μη λέω δεν πειράζει, έτσι έμαθα να ζω. Να ΄χω ένα ..μου.. να το χτενίσω να το λούσω. Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη justin : 05-03-10 στις 09:01 |
![]() |
#8
|
![]() |
|
||||
Σκοτάδι και φως.
Σκοτάδι και φως.
Κι’ απόψε στην ατέλειωτη νύχτα στο τερατόμορφο σκοτάδι. Ταξιδέματα μεταφυσικά με το άρμα άγνωστων ανέμων, στον ουρανό της θύελλας. Θωρώ το μελαγχολικό πλύσιμο της δύσης και φοβάμαι. Άρχισαν κιόλας να μαζεύονται συννεφιές, μαύρες, αλλόκοτες, πάνω σ’ ένα πέλαγο φτιαγμένο από τα καυτά δάκρυα μιάς αιωνιότητας. Το δωμάτιο μικρό, αρκτικό σπήλαιο. Πόνος απ’ το μαστίγωμα της παγωμένης πολικής νύχτας. Σκιές μαύρες, σιλουέτες ακαθόριστες, σ’ ένα χορό μεταμφιεσμένων. Άλικες άβυσσοι, βάραθρα φωτιάς. Κι’ απάνω συναντιούνται φεγγάρια άχρωμα. Κομήτες στροβιλίζονται και παγώνουν τα μάτια μου. Φάτσες παραμορφωμένες, πελιδνές. Φωνές βραχνές ακατάληπτες. Η τρομερή προέλαση των οπλών από αρχέγονα όντα, θαρρείς διαπερνούν το σώμα μου. Ερινύες περιγελούν τη φοβερή τρικυμισμένη σιωπή μου. Κι’ η νύχτα μια αιωνιότητα. Χάος. Ξημέρωμα μέσα στη σιωπή των αστεριών που σβήνουν. Κι’ εκείνη, κάπου εδώ, κοντά μου είναι, το αισθάνομαι. Ξέρω πως ακούει το δικό μου ανάκουστο κάλεσμα. Νιώθω την αύρα της σκέψης της. Τη χρειάζομαι κι’ αυτή το ξέρει, μου στέλνει το χαμόγελο της και μου φτάνει. Τα λουλούδια του ονείρου ξυπνούν, ανοίγουν φωτίζουν. Η μέρα απ’ τη δροσιά της δρόσισε. Σβήνει πεθαίνει το χάος. Οι καταιγίδες κατεδαφίζονται. Μιά στάλα φως και σήμερα από το φως της. Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη justin : 05-03-10 στις 09:02 |
![]() |
#9
|
![]() |
|
||||
Δεν θα ήταν καλό να ξέραμε και τον δημιουργό;
__________________
όταν γράφεται η ιστορία της ζωής σου, μην αφήνεις κανέναν να κρατάει την πένα |
![]() |
#10
|
![]() |
|
||||
Σ' ευχαριστώ πολύ. Λίγα λόγια σε Π.Μ.
|
![]() |
#11
|
![]() |
|
||||
Justin, το Ρόδο σου τρώει τη σκόνη του Σκοταδιού σου.
![]() θα αντικαθιστούσα το "φάτσες" με το "μορφές" ή το "πρόσωπα". εξαιρετική μεταφορά. |
![]() |
#12
|
![]() |
|
||||
Προσπαθώ να καταλάβω μα δε...
Σ’ ευχαριστώ που ξαναπέρασες από τη γειτονιά μου, ευχαριστώ για την παρέα σου. Να είσαι καλά. |
![]() |
#13
|
![]() |
|
||||
Ονειροπόληση σ’ ένα φιλί.
Μου χάρισες ένα Σαββάτο δυο φιλιά στους κήπους στο Ιράκ στη Βαβυλώνα. Γυμνόστηθη δίχως μαγνάδι στα μαλλιά στου Βασιλιά του Μίνωα τον αιώνα. Σε φίλησα ένα Σάββατο πρωί στην όαση μιας ηλιαχτίδας και μέθυσε χαρά μου η ζωή στο όραμα κάποιας ελπίδας. Είσαι εδώ στο κόσμο μου και πάλι Αμυίτι (ς) Νεφέλη Κλεοπάτρα Νεφερτίτη. Σε πάπυρο με των χειλιών σου το μελάνι μ’ άφησες χνάρια που δεν σβήνουν Αριάδνη. Τώρα μου στέλνεις SMS για ένα καφέ στης νύχτας των ματιών σου τα μπαράκια, για ένα ταγκό μια αγκαλιά στη Σάντα Φε στα τσιπουράδικα του κόσμου για σφηνάκια. Αέναο σημάδι απ’ τα φιλιά σου άλικο πάθος στους αιώνες που θα μένει, πληβείοι Βασιλιάδες στη φωτιά τους μαγεμένοι, πολέμησαν κορόνα να φορέσουν στα μαλλιά σου. Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη justin : 05-03-10 στις 09:04 |
![]() |
#14
|
![]() |
|
||||
Το ποίημά σου "σκοτάδι και φως" είναι πολύ καλύτερο από το "ρόδο". Αυτό.
όσο εσύ γράφεις, εγώ θα περνάω. |
![]() |
#15
|
![]() |
|
||||
Αρκετά τραγούδια μου που γράφτηκαν μετά από αυτό φαντάζομαι πως θα έχεις κι’ εσύ σιγοτραγουδήσει. Στίχοι που επεξεργάσθηκαν όπως πάντα γίνεται. Σ’ αυτό όμως το μεγάλο όπως είπες δεν υπήρξε καμιά διόρθωση, έτσι γραφόταν στις χαρτοπετσέτες γι’ αυτό και παραμένει πάντα πρώτο. Πάντως σ’ ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις σου. Καλή σου μέρα. |
![]() |
Συνδεδεμένοι χρήστες που διαβάζουν αυτό το θέμα: 1 (0 μέλη και 1 επισκέπτες) | |
|
|